و اما...

          بهار

سیماب 

         صبحگاهی

                     از قله 

                            بلندترین

                                     کوهها

                                             فرو می ریخت،

گفتم:

           برخیز و خواب را...

              برخیز و باز روشنی آفتاب را...

                                                              "حمید مصدق"